Cursussen

 

Ik ben goed in mijn vak, maar ontevreden over wat ik verdien.
Gefeliciteerd! Een vakman- of vrouw zijn is het allerbelangrijkste. Dat is dé sleutel tot succes. Maar als je als zelfstandig ondernemer (te) slap verdient is er een extra stapje nodig voordat je écht op waarde wordt geschat.

Ik doe mijn werk in stilte, en ik wil geen gedoe eromheen.
Dat is prima. Je doet je werk met passie. Daar ligt het zwaartepunt en dat moet zo blijven. Blijft over dat knagende gevoel: waarom wordt het niet gezien, verdien ik niet meer en moet ik steeds op dat vervelende geld letten?

Ik ben niet zomaar een dienst of product, maar een persoon met inzet, visie en gevoelens. 
Exact. En als je klant dat niet of onvoldoende weet, zal hij of zij geen probleem hebben om je onder te betalen. Of in te ruilen. Dus moet je die inzet, visie en gevoelens tónen!

Ik ben als persoon niet bijzonder.
Misverstand. Elke ondernemer heeft een eigen geschiedenis, visie, benadering of manier van doen. In mijn lange loopbaan als journalist heb ik nog nooit iemand gesproken zonder verhaal of boeiende levensles. De vraag is: durf je ermee naar buiten te treden?

En als ik daar nou geen zin in heb?
Dan mis je een gewéldige kans. Want wat is er leuker dan de aandacht op jóuw visie te vestigen? En (potentiële) klanten in contact te brengen met jouw ‘drive’, te vertellen waaróm de dingen die jij doet de juiste dingen zijn?

Maar ik héb geen visie!
Nogmaals, dat is aantoonbaar onjuist. Als je een vakman- of vrouw bent, neem je kennelijk goede beslissingen over wat je doet of maakt. Hoe kom je tot die goede beslissingen? Welk talent, welke levensvisie of welke strategie schuilt daarachter? Vertél!

Klopt, ik doe natuurlijk niet zomaar wat….
Zie je wel? En de vraag is dan: met welk onderdeel van jouw visie heb je goud in handen? En hoe verwerk je dat in een prikkelende kernboodschap, waarmee je je onderscheidt van de concurrentie en jarenlang in het hoofd van klanten blijft zitten?

Ik weet niet hoe ik zo´n kernboodschap moet schrijven.
Het zou raar zijn als dat wél zo was. Met ruim twintig jaar ervaring als journalist, redacteur en eindredacteur voor krant, tijdschrift en radio denk ik wél te weten hoe je snel tot de kern van een persoon kunt raken. En kan ik je adviseren hoe je die kern prikkelend opschrijft.

Ik houd niet van tromgeroffel, ik ben bescheiden. 
Dat spreekt in je voordeel! Maar is het niet veel bescheidener om de moeite te nemen jezelf beleefd voor te stellen met wat jóuw visie is, dan in stilte te denken: de wereld snapt mij toch niet? In al die jaren dat ik geslaagde mensen heb geïnterviewd is één van mijn  ontdekkingen geweest dat ze, vrijwel zonder uitzondering, bescheiden zijn.

Bescheiden én uitgesproken!

 Geplaatst door om 20:01